Galakside barış hakimdi.
Ama bu geçici bir barış olacaktı.
Zira yapılan büyük fedakarlık bir hiç uğrunaymış.
Bir savaşın bitişi tüm savaşların bitişine işaret değildi.
Savaşın doğasının daima...
...savaşanların doğasını ortaya çıkarması önemli bir ironidir.
İlk günlerden itibaren, insanoğlu savaşmaya başladı...
...savaş üstüne savaş.
Dünyanın üzerine kara bulutlar çömüştü ve gidecek gibi de görünmüyorlardı.
Kan dökme arzusunun ortasında...
...tesadüfen kendi kurtuluşunuzun tohumlarına rastladınız.
Büyük bir umut.
Ama başka bir şey de bulmuşsunuzdur.
Yıkımınızın tohumları.
Birçok fedakarlık yapılmıştı.
İnsanoğlu korkunç bir çatışmayla çamura saplanmıştı.
Anlamsız kan dökmeler...
...harika Dünya'nızda kapanmaz yaralar bırakmıştı.
Ama nihayetinde...
...kandan, ölümden ve yıkımın arasından kafanızı kaldırıp...
...yıldızlara baktınız.
Yeni bir ufuk arama arzusundan ve...
...büyümek ve gelişmek için...
...yeni bir mekan bulma fikrinden vaz geçmediniz.
İlk defa, tüm insanlık tek bir görüşü paylaşıp...
...aynı amaç için birlik oldular.
Bir zamanlar harika olan bu gezegenin artık size küçük geldiğini fark ettiniz.
Çok fazla ruh vardı...
...ama Dünya çok küçüktü.
Böylece siz de yeni dünyalar aramaya başladınız.
Yok etme hastalığınızdan kaçabileceğiniz yeni dünyalar.
Fakat keşfettiğiniz yeni dünyalar yeterli gelmiyordu.
En eski içgüdüleri tatmin etmek için yetmiyorlardı.
Hız ve mesafe sizi doğanızdan ayıramadı.
Unutulmamış dargınlıklar eski sürtüşmeler tekrar su yüzüne çıktı.
Tarih korkunç bir şekilde yine tekerrür etti...
...ve bir kere daha, insan yine insana karşı savaştı.
Savaş içinizde gizlenmiş bir virüs gibiydi.
Ne kadar bastırmak isteseniz de...
...çıkmak için o kadar zorluyordu.
Daima çıkıyordu.
İnsanoğlu aradığı cevaplar için her zaman gökyüzüne ve yıldızlara bakardı.
Bazen orada bulduğunuz şeylerden hoşlanmazdınız.
Galaksi bazı cevapları ortaya çıkardığı sırada...
...yüzleşmek istediğiniz yeni sorulardan daha fazlası açığa çıkmıştı.
Lakin insanlık tarihinde daima...
...tek bir gerçek birleştirme gücü olmuştur.
Sizleri birleşmeye davet eden tek şey:
Müşterek bir düşmanın ortaya çıkması.
Bu düşmanın ismi Covenant'dı.
Bu yeni düşman ortaya çıkıp insanlığa karşı savaş ilan ettiğinde...
...nihayet tek bir bayrak altında birleştiniz.
Temel içgüdülerinizi kontrol etmek için...
...itinayla ürettiğiniz silahlarınız...
...artık kendinize değil...
...ölümcül düşmanınıza karşı...
...aynı amaç için doğrultulmuştu:
Türünüzün hayatta kalması.
Sonra, Covenant'ın gelişiyle birlikte...
...karanlık ve çok eski bir tehdit...
...uykusundan uyandı.
Çok uzun bir zaman önce doğan karanlık...
...yeniden tüm yaşama karşı bir tehdit haline gelmişti.
Çok uzun zamandır...
...birbirinin kanını döken İnsanoğlu ve Covenant...
...bir anda, ortak olarak paylaştıkları...
...korkunç düşmanlarına karşı birleşmişlerdi.
Erdemli ruhlar...
...karanlığı yenebileceklerine inanarak savaşmaya devam ettiler.
Omuz omuza savaştıkları gibi...
...barışı da birlikte kazandılar.
Bu galaksi uçsuz bucaksız büyüklükte.
Mucizeleri ve güzelliklerine adeta akıl sır ermez.
Fakat galaksi aynı zamanda karanlık sırlar da gizliyor.
Bazı sırlar zamanın başlangıcından beri uykusunda yatıyor.
Sırların bir tehlikesi vardır...
...bu tehlike sırrı aramaya ve öğrenmeye çalışmaktır.
Bazı sırlar gözlerden uzak kalmalıymış.
Gördüğünüz gibi, bazı gizemler anlamaya meydan okuyor.
Ve bazen bildiğimizi düşündüğümüz şeyler bile...
...doğru değildir.
Bazı sırlar hiç kurcalanmamalı.
Sırlar ilkel içgüdülerinizi tetikleyebilir...
...ve sizi tekrar savaşa sürükleyebilir.
İşte Halo'lar öyle bir sırdı.
Şef, beni duyabiliyor musun?
İnsanların neden savaşmaya devam etmesi gerektiğini merak ediyorum.
Savaşçılar bu dünyadan kaybolup gidecek mi diye merak ediyorum.
Asla.
Her zaman savaşçılar olacak...
...ve her zaman savaş olacak.
Çeviri: batigol-7